W dzisiejszych czasach, gdy wysokie tempo życia sprawia, iż często brakuje nam czasu, znalezienie rzetelnej firmy stanowi nie lada kłopot. Zazwyczaj jest to zakład znaleziony prędko w wyszukiwarce internetowej, niekiedy poddajemy się sugestii reklam, a czasem wybieramy wykonawcę spośród kilku zebranych ofert. Ostatnia z przedstawionych form zajmuje jednak sporo czasu  (a zatem i pieniędzy), a często nie jesteśmy w stanie określić atrakcyjności wybranych propozycji.

W branży szkoleniowej znakomitym rozwiązaniem jest ogłoszenie przetargu w portalu iSzkolenia.pl. Nowa opcja jest idealnym narzędziem dla firm poszukujących firm szkoleniowych, bądź miejsc konferencyjnych czy integracyjnych, w tym hoteli. Zleceniodawca oznajmia w swojej prezentacji, jakiej usługi poszukuje, a zainteresowani odpowiadają na ogłoszenie, przedstawiając warunki realizacji zlecenia. Po zakończeniu przetargu firma poszukująca określonego miejsca może wybrać zwycięzcę.

Dodając ogłoszenie – zupełnie za darmo i dosłownie w kilka minut – jest możliwość wpisania informacji podstawowych takich jak: zakres terytorialny (lub miejscowość), zakres czasowy czy typ poszukiwanego obiektu. W kolejnej części możesz zamieścić dodatkowe informacje, które przybliżą potencjalnym wykonawcom, czego tak naprawdę oczekujesz. Im pełniej i rzetelniej będzie przedstawione ogłoszenie przetargowe, tym lepiej sprecyzowana zostanie oferta firmy czy hotelu. W konsekwencji znacznie ograniczone zostanie ryzyko wyboru nieodpowiedniej propozycji.

Biorąc udział w przetargu wiadomo dokładnie, czego oczekuje klient. Wystarczy zaprezentować swoje atuty (nie zawsze jest nim cena; często są to inne elementy – lokalizacja lub standard) i poczekać na rozstrzygnięcie. O wszelkich zmianach obie strony są na bieżąco informowane drogą e-mailową. W jednym czasie można brać udział w nieograniczonej liczbie przetargów, warto zatem nieustannie obserwować, jakie usługi są aktualnie poszukiwane.

Podsumowując, przetargi  (aukcje) w portalu iSzkolenia.pl to szybki i prosty sposób na znalezienie firmy szkoleniowej, obiektu konferencyjnego, bądź miejsca eventu, oferującej atrakcyjne warunki współpracy. Zarówno ogłaszający, jak i biorący udział w przetargu nie tracą cennego czasu, oszczędzają pieniądze, które trzeba byłby zainwestować na poszukiwania odpowiedniej firmy (telefony, spotkania) oraz zyskują znacznie szerszy wachlarz opcji – firmy i ośrodki wśród ogłoszeń przetargowych, a zleceniodawcy wśród propozycji wykonania ich usługi.

Więcej informacji można znaleźć na iSzkolenia.pl/przetargi.

Na czym polegają studia i nauka przez Internet?

Coraz częściej wśród młodzieży, studentów oraz osób, które pragną polepszyć swoje kwalifikacje zawodowe spotykamy się z sytuacjami, w których brak czasu i wiele innych ważnych powodów uniemożliwiają kontynuowanie nauki w normalnych szkołach i Uniwersytetach. Naprzeciw ich oczekiwaniom wychodzą specjaliści, którzy w bardzo przystępny sposób starają się wspierać ich rozwój. E-learning to propozycja nauki we własnym domu przy współpracy z niezwykle doświadczoną i często bardzo wybitną kadrą profesorską.

W dzisiejszych czasach studia przez Internet zdobywają coraz to liczniejszą rzeszę fanów. Czy wynika to tylko z chęci podążania za modą, czy jednak z wygody i prawdziwego zainteresowania taką formą dokształcania się? Tego nikt nie jest w stanie jednoznacznie określić. Prawda jest jedna – z czasem e-studia zaczną zastępować tradycyjne Uniwersytety.

Co jest potrzebne do tego, aby rozpocząć wirtualną naukę?

Bardzo niewiele. Wystarczy komputer z dostępem do Internetu. Najczęściej do takich

e-kursów i wykładów wykorzystywany jest komunikator – SKYPE. Aby z niego skorzystać, należy zainstalować darmową wersję ( którą łatwo znaleźć na stronach internetowych posiadających różnorakie instalki i programy )  oraz założyć sobie bezpłatne konto.

Uczelnie prześcigają się w wymyślaniu coraz to nowych sposobów przeprowadzania wirtualnych wykładów. E-zajęcia odbywają się również poprzez liczne czaty z profesorami, czy udzielanie się na specjalnych blogach.

W jaki sposób i na jakich zasadach odbywa się nauka w  e-szkołach?

Każdy e-student zobowiązany jest rozwiązywać przygotowane dla niego testy sprawdzające poziom zdobytej wiedzy po każdym przeprowadzonym etapie nauczania.

Uczniowie traktowani są na takich samych zasadach jak studenci niestacjonarni – muszą brać udział w wirtualnych wykładach, pisać prace semestralne oraz pojawiać się na zjazdach organizowanych kilka razy w ciągu danego semestru.

Studenci mają do dyspozycji multimedialne podręczniki, wirtualne tablice oraz nieograniczony dostęp do notatek i forów dyskusyjnych na nurtujący ich aktualnie temat.

Jaki jest system pracy i tempo nauki?

Takie kwestie ustala sobie indywidualnie każdy student. W zależności od własnych potrzeb, wolnego czasu, chęci oraz tego, jak szybko w danej chwili jest w stanie przyswoić zadany materiał. Ograniczeniami mogą być jedynie terminy egzaminów semestralnych oraz obowiązkowych zjazdów.

Gdzie szukać studiów internetowych i jakie są koszty takiej nauki?

Portale internetowe w niezliczonych ilościach publikują propozycje różnorodnych kursów, uczelni i szkół. Każdy może znaleźć coś dla siebie. Wystarczy w którejś z wyszukiwarek wpisać hasło „ studia przez Internet”  i od razu można zapoznać się z ogromną ilością interesujących ofert.

Wadą takiej formy studiowania są koszty, które znacznie przewyższają opłaty za studia na prywatnych uczelniach oraz fakt, iż uczniowie spędzają czas samotnie przed komputerem, zamiast integrować się wśród grupy innych studentów.

Więc jaką należy podjąć decyzję? Studiować, czy nie?

To indywidualna sprawa każdego człowieka. Mimo tych kilku wad studia przez Internet mają jednak o wiele więcej zalet. Są wygodne, dostosowane do potrzeb każdego zainteresowanego oraz pozwalają dokształcać się osobom, które w normalnych warunkach nie mogłyby sobie pozwolić na taką formę nauki.

Zdania na temat porównań tradycyjnych studiów oraz e-learningu są podzielone.

Ciężko stwierdzić jednoznacznie, która forma nauki jest lepsza. Tę ocenę pozostawiam do indywidualnego przemyślenia.

Każdy kto dzisiaj zechce indywidualnie, czy dla swojej firmy, znaleźć szkolenie zacznie zapewne od internetu. Wpisując w jedną z przeglądarek interesujący temat, czy ogólne szukane zagadnienie, wyskoczy zapewne całe mnóstwo ofert. I jak przyjrzeć się temu bliżej wszystkie łudząco podobne do siebie pod względem programu i ogólnego wrażenia. Z punku widzenia tego, co musi dokonać wyboru zaczyna się robić pod górkę.

Dla przykładu większość z 56 przedsiębiorstw, które odwiedziłem ostatnio realizując badanie Kondycja Marketingu już na etapie myślenia o tym, jakiego szkolenia poszukuje ma problemy z umiejętnością spisania potrzeb, a co dopiero z dopasowaniem tych potrzeb do oferty szkoleniowej spośród setek firm szkoleniowych, jakie operują w Polsce. Do gry wchodzi zatem wizerunek oferentów, który okazuje się być aż w 48% decydującym elementem determinującym do złożenia konkretnego zapytania przez zainteresowanego. Niejednokrotnie chodzi o dużą kasę i duże zlecenia na przeprowadzenie cyklu szkoleń na różnych sczeblach w przedsiębiorstwie. Można wnioskować, że trudy nad złożeniem super programu i zebraniem naprawdę doświadczonych trenerów przez firmę szkoleniową nie są tak istotne jak mogłoby się wydawać. Umiejętność efektownego uatrakcyjnienia swojego programu staje się w dobie marketingowych sztuczek i powszechnego PR-u koniecznością. Szkoda jednak, że zaczyna to być nadrzędną wartością już w samej realizacji warsztatów. Rozumiem, kiedy mowa o skutecznym marketingowym zabiegu, aby dotrzeć do pożądanych klientów i przekonać ich do wyboru właśnie “naszej” oferty. Niemniej, kiedy samo szkolenie również staje się wydmuszką zaczyna robić się groźnie. Jak wynika ze wspomnianego badania większość firm oceniając już samą realizację i jakość merytoryczną szkoleń ma kłopoty z dwoma obszarami: brak umiejętności z przekazaniem wiedzy i zainteresowaniem uczestników w osobie trenera oraz brak przełożenia wykładanej  wiedzy na zastosowanie jej w praktyce. jak się dowiedziałem, nawet kwalifikowani trenerzy nie są w stanie zmienić tego obrazu, gdyż decydentów w firmach coraz częściej interesuje tylko praktyczna strona warsztatu, której prowadzący osobiście pracował i na własnej skórze obcował z problemami, które są przedmiotem szkolenia. Nie powinno dziwić, że w Polsce wielu trenerów bardziej teoretyzuje niż potrafii na własnym case studies przedstawić, że coś było dobre, albo złe. Dotyczy to zwłaszcza praktyki w sprzedaży i marketingu. To dwa obszary, których cały czas uczymy się wszyszcy na co dzien pracujący i wykonywujący ten zawód. Dlaczego – bo jako pierwsze pokolenie dopiero od 20 lat doświadczamy mechanizmów związanych z reklamą. Stymulowanie procesów sprzedaży za pomocą zaawansowanych form persfazji i komunikacji angażujących grupy docelowe nie jest do wytłumaczenia za sprawą formułek i terminów książkowych. Nie jest także łatwe do wytłumaczenia bez podejścia indywidualnego do danej marki, produktu, czy specyfiki segmentu rynkowego, a w końcu bez uwzględnienia potrzeb i preferencji konsumenckich.

Drodzy wybierający i decydujący o wyborze firmy szkoleniowej – jeśli jakaś firma czaruje w swojej ofercie sloganem w stylu “nowoczesne, arcyskuteczne i natychmiastowe w skutkach formy sprzedaży” – dopytujcie, czy prowadzący podzieli się metodologią i wynikami, które świadczą o powyższym. Jeśli zauważycie w programie, że trener wyjawi Wam tajemicę przywództwa w XXI wieku, która sprawi, że zarząd firmy niemal z dnia na dzień zbuduje niepowtarzaną kulturę organizacyjną – proście o szczegóły: czy trener tego dokonał i jest twórcą tejże metody, czy może zauroczyła go najnowsza książka jakiegoś guru z USA, którą po prostu streści na szkoleniu, za które płacicie. Przytaczam dosłownie powyższe, gdyż bardzo rzadko można dzisiaj w Polsce spotkać praktyka, który godzi się na mało konkurencyjne stawki firm szkoleniowych, a którego wiedza jest naprawdę bardzo wartościowa. W efekcie często mamy prawo naciąć się na miałkie, nie wiele wnoszące szkolenie i trenera, który tanimi chwytami stara się nas bardziej zabawić, aniżeli czegoś realnie nauczyć.

Proszę mi wierzyć, że przykładów można mnożyć, ale nie to jest moim celem, aby ze świadomym sarkazmem wytykać hipokryzję firmom szkoleniowym. Bardziej obchodzi mnie faktyczne podnoszenie kwalifikacji i predyspozycji zawodowych polskich pracowników w polskich przedsiębiorstwach. Dzięki temu nasza konkurencyjność i nowe umiejętności pozwolą szybciej się rozwijać, wdrażać innowację a w konsekwencji poprawiać kondycję polskich firm.

Trzeba się zgodzić, że to, jak szybko dzisiaj rozwija się rynek za sprawą innowacji zapiera dech w piersiach. Przytakujemy i próbujemy nadążać za tymi zmianami w niemal każdej warstwie.  Dotyczy to także, a może najbardziej, sfery kompetencji i kwalifikacji pracowników. Dzisiaj jest tak, a już kilka miesięcy później wszystko się zmiania, bo w firmie pojawili się nowi ludzie, mając nowe doświadczenia i wiedzę. Poczucie bezpieczeństwa zatrudnionych, zdawałoby się na pełny etat, zostało ograniczone do mimum. Liczy się efektywność, skuteczność, przebojowość – w końcu zysk. Mówi się, że wyścig szczurów już dawno przeszedł do historii, że to zjawisko ustąpiło. Moim zdaniem trend ten się utrzymuje – ewoluował. Nadal w wielu firmach daje się odczuć i to bardzo dobitnie, że każdy walczy o swoje, a rzeczywistość kryzysowa tylko wzmogła czujność i obronę swojej pozycji w firmie.  Wyścig szczurów zrodził się na kanwie wysokiego odsetku osób wykształconych, które w latach 90 były gotowe na wszstko. Były wstanie zaakceptować wręcz nieograniczoną konieczność zaangażowania się w sprawy firmowe, bo osiągały wraz z jej rozwojem sukces osobisty. I tak od początku przemian gospodarczych w Polsce utarło się i ukształtowało, że ciężka praca, ale i bezwględność prędzej czy później przyniosą bogactwo – oczywiście w postaci materialnej. Tysiące młodych, zdolnych, choć nie posiadających doświadczenia menagerów ruszyło więc do boju, szczególnie o względy dużych korporacyjnych pracodawców. Tam wpisując się w twardy zestaw korporacyjnych procedur nikt nie wahał się zareagować, jeśli ów system nie był doskonały i ryzyko błędu ludzkiego niewelował do minimum. Tamtem system nie opierał się na komunikacji interpersonalnej, a na suchych komunikatach, wysyłanych e-mailem korespondencji w trybie sprawozdawczej, nakazowej i z reguły bezpłciowej, co zaczęło niszczyć relacje międzyludzkie. Dzisiaj ta mimowolna technika przekazu jest jeszcze bardziej posunięta do absurdu. Ludzie pracują w przedsiębiorstwach i nie widzą się całymi tygodniami ze swoimi kolegami, czy koleżankami z pracy. Liczy się co najwyżej najbliższy zespół, a i tu czymś zupełnie normalnym jest wysyłanie sobie e-maila zamiast pogadać będąc naprzeciwko, kilka biurek dalej. Koszmarne. Niemniej problem nie tkwi w tym, że staliśmy się osobami mającymi w ogóle problemy z komunikacją, ale w tym, że ta komunikacja jest sucha, pozbawiona ludzkich uczuć. Komunikat otwarty, który opiera się na myśleniu dwukierunkowym – wiem, co chcę powiedzieć, ale też z drugiej strony liczę się z tym, co może pomyśleć o tym druga osoba w praktyce nie istnieje. Komunikacja w firmach stała się egocentryczna. Ważne jest to, co ja mam do powiedzenia – moje zdanie, a nie to, czy kogoś tym urażę i co sobie ten ktoś pomyśli. I tak od zwykłej rozmowy na papierosku po narady i spotkania biznesowe tkwimy w tym bezosobowym, bezpłciowym tonie. Z reguły nie ma czasu, ani możliwości na drugą szansę. Nasłabsi odpadają. Byłem świadkiem niejednokrotnie jak cenni jeszcze kilka miesięcy temu pracownicy wylatywali z hukiem, bo dopytywali, bo zabierali czas swoim szefom, żeby zrozumieć skąd bierze się różnica zdań. Po prostu różnica zdań nikogo nie obchodzi. To przykre, ale nadwyraz prawdziwe. Nie mam bowiem pojęcia skąd w ludziach średniego, czy wysokiego szczebla miałaby się wziąć praktyczna wiedza w zarządzaniu zespołami, skoro dekadę temu sami przecieraliśmy szlaki i wówczas traktowano nas podobnie, albo nawet gorzej. No coż, taka odpowiedź być może jest jakimś wnioskiem, ale dlaczego nie potrafimy zrozumieć, że działa to na szkodę wszystkich. Jestem przekonany, że im dłużej będziemy godzić się i stosować taką bezosobową formę komunikacji, tym fluktuacja będzie większa i częściej te firmy będą po prostu gorsze, miałkie również dla konsumenta. Nie da się dzisiaj stworzyć efektywnego przedsiębiorstwa bez kultury organizacyjnej w jego wnętrzu.

Komunikacja otwarta to według mnie umiejętność deficytowa w chwili obecnej wśród pracowników i stojąc przed wyborem co jest, czy będzie za chwilę najważniejsze w większości  firm, to być może nadal skodyfikowany system porozumiewania się, ale jak najbardziej oparty na emocjach i empatii zarazem. A jeszcze bardziej stawiałbym tezę, że wysoki poziom komunikacji interpersonalnej będzie kluczem do sukcesu każdej organizacji, która stawia na rozwój, na skuteczne konkurowanie, na bycie tym najlepszym. Bez dobrej, efektywnej i otwartej komunikacji pomiędzy pracownikami każdego szczebla się nie obejdzie. Warto zwrócić na to uwagę i pomiędzy warsztatami natury czysto biznesowej postawić także na praktyczne umiejętności budowania relacji i komunikowania się.

Polski marketing, z czym zgadzają się jego najwięksi praktycy, charakteryzuje jedna cechą – jest bardziej partyzancki, niż można by przypuszczać. Mamy trzy poważne problemy.

Po pierwsze jesteśmy w ciągłej pogoni za światowymi wzorcami w tej dziedzinie i coraz ciężej jest nam zrozumieć i uchwycić na przykład tak skomplikowane na pierwszy rzut nowości jak Neuromarketing.

Po drugie brakuje nam prawdziwych wzorców – rodzimych guru, od których moglibyśmy się uczyć stosować rozwiązania marketingowe. Po prostu u nas ich nie ma, bo od raptem dwudziestu kilku lat na poważnie zaszczepiliśmy marketing w polskim biznesie.

Po trzecie w końcu marketing w Polsce nadal traktowany jest połowicznie. Skupiamy się na reklamie, na generowanych przez reklamę kosztach. W konsekwencji nasze rodzime dzieła reklamowe pozbawione są zbyt często sensu i logiki, jeśli popatrzymy na to z czysto biznesowego punktu widzenia. Większość firm bazuje na intuicji i jako takim doświadczeniu agencji reklamowych, gdzie wyrocznią są z reguły prze-kreatywni ludzie, którzy bardziej z powołania i osobistej potrzeby stali się twórcami spotów, bannerów, czy plakatów.

Tego, czego najbardziej dzisiaj brakuje w naszym kraju to możliwości kształcenia się w zakresie szeroko pojętej reklamy oraz marketingu na światowym poziomie. Przydałoby się częściej i więcej korzystać z tego, co oferują zagraniczni wyspecjalizowani trenerzy od marketingu i reklamy. Sensownych ludzi, z bogatym doświadczeniem w obszarach kreacji, strategii, czy projektowania nie sposób wymienić na palcach jednej dłoni. A potrzeba w tym zakresie jest ogromna. Oczywiście domniemana potrzeba, bo co rusz pojawiają się pseudo specjaliści, którzy próbują swoich sił na rynku usług reklamowo-każdych mamiąc tym samym równie naiwnych klientów, że ta współpraca zaowocuje zyskiem dla obu stron – przecież reklama dźwignią handlu. Rzadko kiedy taka kooperacja się udaje, a później cierpi na tym cała branża, bo zaufanie do agencji u tego klienta jest na lata zamrożone. To samo tyczy się niezliczonej ilości ofert szkoleniowych, które najcześciej oparte są na miałkich case studies i na dużej ilości teoretyzowania. Przy wyborze takiego szkolenia czy warsztatu trzeba się kierować przede wszystkich faktyczym doświadczeniem trenera: nie gdzie pracował, w jakich znanych firmach, tylko co konkretnie robił, za co był odpowiedzialny, czego może nas nauczyć przy założeniu, że ma do tego zdolności – z tym też jest problem.

Wybór szkolenia w żadnym wypadku nie powinna wyznaczać cena, ani powierzchowny opis zawodowych dokonań szkolącego. Powszechnie wiadomo, że sukces ma wielu ojców. Certyfikaty, czy inne dokumenty świadczące o predyspozycjach trenerskich również nie muszą oznaczać, że przytoczona w programie szkolenia wiedza marketingowa, bądź reklamowa czegoś nas nauczy.

Sięganie po nową wiedzę i kompetencje powinno być dzisiaj podstawą funkcjonowania każdego marketera. Nie wystarczy już znać się na marketingu, tzn. potrafić rozróżnić BTL od ATL, czy PR od promocji. Marketer w czasach współczesnych powinien być jednym z kluczowych pracowników w firmie, na głowie którego jest zdobywanie wiedzy o rynku, o konkurentach, o preferecjach konsumenckich, następnie ich analizowanie i wyciąganie właściwych wniosków, które w konsekwencji tego procesu należy umieć przełożyć na komunikację. Efektywny marketer dzisiaj musi być uzbrojony w możliwość obserwowania otoczenia marki, firmy, która go zatrudnia, aby mógł odpowiednio szybko reagować na wciąż zmieniający się rynek. Im więcej zatem odbytych specjalistycznych szkoleń, udziału w kongresach, seminariach czy spotkaniach branżowych, tym więcej potencjalnej nowej wiedzy. Marketing w dojrzałych firmach powierza się osobom, które zdają sobie sprawę ze skomplikowania procesu, odpowiedzialności biznesowej tego stanowiska pracy i ponadprzeciętnych umiejętności managerskich, jakich się od nich oczekuje. Bo marketer musi wiedzieć, że wszystkiego sam nie zdoła zrobić i dlatego musi potrafić współpracować z zewnętrznymi podmiotami: agencjami badawczymi, reklamowymi, PR-owymi czy marketingowymi. Niemniej to marketer musi doskonale wiedzieć, w czym te zewnętrzne podmioty mają mu pomóc i jaki jest kierunek rozwoju jego marki, czy firmy na rynku.

Przy założeniu, że polski rynek wygląda bardzo mizernie w porównaniu z tym, jaką rolę odgrywa marketing management np. w USA, jesteśmy poniekąd skazani na siebie, ale to nie znaczy, że powinniśmy tkwić w tym maraźmie. Tym bardziej trzeba otwierać się na nowe możliwość i szukać inspiracji nie tylko na rodzimym rynku.

Pod takim hasłem promują się obecnie projekty informacyjno-szkoleniowe, których organizatorzy pozyskali fundusze z Unii Europejskiej. Miałem przyjemność doradzać koalicji trzech dużych uczelni wyższych z Polski, które sięgnęły po dotację i stworzyny jeden z wielu innowacyjnych projektów, jakie zapewne powstaną dzięki tej inicjatywie. Piszę o tym, bo przyjęło się, że inwestycja w rozwój pracowników jest tą kluczową, dzięki której każde przedsiębiorstwo osiąga o wiele lepsze wyniki na każdym szczeblu. Jednak jak się przyjrzeć temu bliżej, to bardzo duża część polskich przedsiębiorstw, szczególnie tych w sektorze małych i średnich, niestety nie do końca poddaje się tej prawidłowości. W wielu takich firmach spotkałem się z notorycznym pomijaniem takich elementów jak nowa wiedza, nowe umiejętności, nowe kompetencje przy konstruowaniu budżetu i jednocześnie targetów sprzedaży. Większość managerów, z którymi współpracowałem najczęściej kolejne wzrosty targetów opierała na życzeniowym podejściu. Motywacja pracowników zazwyczaj stawała się mniej ważna od narzędzi, których wdrożenie miało zagwarantować większą sprzedaż, czy realizację innych celów biznesowych firmy. To ewidentny błąd w sztuce każdego managera, który nie liczy się z potencjałem lub jego brakiem wśród swoich pracowników. I jeśli podchodzi to tego w sposób najłatwiejszy – kiedy pracownik zawodzi to po prostu wymienia kadry na nowe siły. Permementa fluktuacja na pewno prędzej czy później odbije się na tych pożądanych wynikach i jeszcze żadna firma na tym nie skorzystała.

Firmy, co normalne, chcą sprzedawać więcej, rozwijać się szybciej. Obecnie większość przedsiębiorców operuje na trudnym, niemal wysoce konkurencyjnym rynku w każdej branży. Nikt jednak nie zauważa i nie docenia, jak szybko rynek się zmienia. Przewiduję, że w najbliższych latach o wiele poważniejszym zagrożeniem od wzrostu konkurencyjności na polu ceny, jakości produktu, czy jego dostępności będzie innowacja. Kto szybciej będzie potrafił się dostoswać do wciąż zmieniających się potrzeb i preferencji konsumenckich ten osiągnie sukces – nie jednokrotnie sukcesem będzie utrzymanie na rynku i wygrana bitwa, nie wojna, o udziały w rynku. Nie sposób w takich okolicznościach rywalizacji biznesowej pomijać zasobów ludzkich w organizacji. Mogą stanowić jedyną oręż we wspomnianej walce, bo to człowiek w procesie zmian w pierwszej koleności zauważy, dostrzeże tendencję rynkową na podstawie której firma będzie musiały zmienić lub skorygować swój kurs. To człowiek wygeneruje nową ideę, nowy pomysł aby obrany kierunek był jak najbardziej właściwy. To człowiek w końcu stworzy nowe instrumenty i narzędzia, dzięki czemu w nowym otoczeniu przedsiębiorstwu uda się szybko zaaklimatyzować. Zatem pomijanie tego faktu i automatyzowanie kadry jest drogą donikąd.

Jeden z banków operujących na polskim rynku do tego stopnia ograniczył ostatnio kompetencje swoich pracowników szczebla niższego i średniego, że mógłby zacząć zatrudniać ludzi bez wykształcenia i doświadczenia – tak wszystko jest oprocedurowane. Choć to przykład wskazujący na inny problem, to pokazuje, że management dużych firm zaczyna marginalizować czynnik ludzki, a przede wszystkim regionalizację biznesu. Oczywiście wiąże się to z minimalizowaniem ryzyka, które dla instytucji finansowej ma fundamentalne znaczenie. Nie potrafię jednak zrozumieć, jaka zatem rola tych mechanicznie wykonywujących swoją pracę ludzi. Gdzie w tym wszystkim sens chodzenia do pracy dzień w dzień i udawania szczęśliwego, co również jest na pracowniku wywierane presją w postaci szczegółowej instrukcji, jak ma wyglądać mimika twarzy, aby klient odczuł, że w oddziale banku panuje miła, sympatyczna atmosfera.

Czy powyższy przykład to skrajność, czy już kierunek zmian, jakie w najbliszych latach będą charakteryzować rynek pracy w korporacjach? Tego nie wiem, ale strach pomyśleć do czego zdolni są pracodawcy, kierujący się do bólu celami biznesowymi swojej firmy. Wiem natomiast, że człowiek zawsze będzie najlepszą inwestycją i wierzę, że mimo wszystko twarde rachowanie pomijające fakt, że to ludzie tworzą organizację, nie odwrotnie, znajdzie swój koniec jak najszybciej.

Każdy z nas chciałby osiągnąć sukces, zwłaszcza w pracy. Jednak nie zawsze jesteśmy w stanie sami sobie poradzić. Nowy pracownik często nie wie, jak ma wypełniać swoje obowiązki. Oczywiście w takim przypadku winien skorzystać z pomocy osoby bardziej doświadczonej. Nie wszyscy jednak dobrze czują się jako uczniowie, podopieczni, czy młodsi koledzy, którym trzeba pokazywać drogę. Czasem potrzebny jest ktoś, kto podejdzie do podwładnego po przyjacielsku, jak do kolegi.

Taki rodzaj relacji nazywa się profesjonalnie coaching. Składa się na niego szereg sposobów i technik prowadzenia rozmów, które mają na celu podniesienie kwalifikacji pracownika i zwiększenie możliwości jego rozwoju. Podstawowym celem coachingu ma być trwała zmiana zachowań podwładnego. Niektórzy łączą tę metodę z psychoanalizą i zarzucają jej pseudonaukowość, jednak prawdziwy coaching jest jedynie wspomaganiem działań menedżera. O coachingu można mówić także w szerszym ujęciu jako stylu zarządzania, opartym głównie na motywowaniu, kontrolowaniu i planowaniu kariery podwładnego.

Coaching nie jest zwykłym rodzajem współpracy pomiędzy pracownikami; aby był przeprowadzony prawidłowo, potrzebne są odpowiednie szkolenia dla menedżerów. To, czego menedżer powinien się nauczyć, to zasady prawidłowego coachingu, czyli regularny kontakt z podwładnym, pokazywanie mocnych stron i umiejętności, które pozwolą odnieść sukces, skuteczne motywowanie oraz wprowadzenie atmosfery zaufania między pracownikami.

Dlaczego coaching jest tak dobrym sposobem podnoszenia kompetencji pracownika? Porównajmy coacha do indywidualnego trenera, który pomaga nam podczas ćwiczeń. Jest on niezbędny, jeśli chcemy, aby przeprowadzane przez nas ćwiczenia fizyczne przyniosły pożądany rezultat szybko i bez zbędnego wysiłku, a dodatkowo nie spowodowały urazu, ani kontuzji. To samo dotyczy pracy, coach pomaga szybko i „bezboleśnie” wdrożyć się w panujący w firmie system. Tym, co odróżnia coaching od innych metod, w tych choćby od mentoringu, to pozycja trenera. Nie musi być starszy, posiadać wybitnej wiedzy ani szczycić się wybitnymi osiągnięciami. Wystarczy, że będzie dla uczącej się osoby partnerem, będzie służył pomocą i poradą.

Coaching jest obecnie bardzo modny, dlatego wielu osobom wydaje się, że wiedzą na jego temat wszystko. Łatwo jednak popełnić błędy już na starcie, a to może zaważyć na pracy całego zespołu. Na początek warto przeprowadzić wstępne rozeznanie i uświadomić załodze, że będzie brała udział w nowym doświadczeniu. Oczywiście nie należy na siłę forsować swojego zdania i swojego pomysłu, trzeba pozwolić innym się wypowiedzieć. Starajmy się działać w tym samym czasie na dwóch płaszczyznach, przekształcając jednocześnie kulturę i klimat organizacji. Przede wszystkim jednak nie oczekujmy cudów, na efekty należy poczekać.

Podstawowym celem coachingu jest poprawa relacji między pracownikami wyższego szczebla a tymi, którzy dopiero zaczynają pracę. Współpraca, oparta na partnerstwie i koleżeństwie zagwarantuje, że pracownik będzie odczuwał satysfakcję z przeprowadzanych z nim rozmów i, dzięki motywowaniu i pozytywnemu wsparciu, mógł osiągać sukcesy w pracy. Menedżer powinien zajmować się również monitorowaniem efektów coachingu, aby wiedzieć, na ile przynosi on pożądane rezultaty.

Firma to zespół ludzi. Będzie ona dobrze działała tylko wtedy, gdy każda osoba będzie wykonywała zadania adekwatne do swoich umiejętności. Zadaniem pracodawcy jest zbudowanie właściwie funkcjonującej grupy ludzi. Ten proces nazywa się team building. Jest to także doskonały sposób na zintegrowanie pracowników. Dobrze działający zespół to taki, w którym wszyscy współpracują ze sobą. A pracownicy, którzy zdają sobie sprawę z tego, że, aby osiągnąć cel, muszą zaufać swoim współpracownikom, czują się związani ze swoim miejscem pracy. Zadaniem jest zbudowanie odpowiednich relacji, które muszą zmierzać nie tylko do tego, aby wszyscy pracownicy się lubili i szanowali, ale także przynosili firmie korzyści majątkowe.

Team building należy zacząć od uświadomienia każdemu pracownikowi, jakie jest jego miejsce w zespole. Pomocne okazać się mogą szkolenia, wyjazdy, czy imprezy integracyjne. Pracownikom należy zapewnić różnego rodzaju możliwości sprawdzenia swoich umiejętności, takie jak gry, zabawy czy imprezy integracyjne. W ten sposób każdy pracownik może sprawdzić, czy dobrze się czuje na stanowisku, na którym pracuje nad nowymi projektami, czy na stanowisku, na którym wprowadzane są one w życie. Pracownik powinien mieć możliwość zaobserwowania, na jakim stanowisku będzie się czuł najlepiej. Można również organizować takie zabawy, które pokazują, że zespół to połączony organizm, który nie może funkcjonować bez poszczególnych członków. Budowane jest zaufanie, które potem może zaprocentować.

Kolejnym etapem team building jest przygotowanie pracowników na nieprzewidziane sytuacje. Najważniejsze, aby zespół „dotarł” się. W tym celu przede wszystkim trzeba wykorzystać początkowy zapał do stworzenia sprawnej i spójnej maszyny. Nic tak dobrze nie integruje zespołu, jak podjęcie wspólnego działania. Rozsądny pracodawca powinien młodemu zespołowi powierzyć próbne zadanie, na tyle istotne, aby wzięły w nim udział wszystkie pracujące w firmie osoby i na tyle proste, aby pracownicy sobie z nim poradzili.

Należy wziąć pod uwagę, że team building to długotrwały proces. Nie możemy oczekiwać, że zbudujemy zespół wzajemnie sobie ufających osób w krótkim czasie. Możliwe również, że początkowo podjęte decyzje okażą się błędne. Nie należy również oczekiwać, że integracja obejmie wszystkich pracowników, zawsze znajdą się jednostki, które lepiej czują się, żyjąc i pracując samodzielnie.

Branża szkoleniowa rozwija się w naszym kraju coraz bardziej dynamicznie. Zawód trenera staje się coraz bardziej popularny. Według przeprowadzonych badań jest to jeden z najlepiej opłacanych zawodów w Polsce.  Oczywiście wbrew mitom wysokie zarobki nie dotyczą wszystkich trenerów, mogą się tym poszczycić renomowane osobistości przeprowadzające szkolenia w znanych przedsiębiorstwach.  Takie osoby mogą z powodzeniem prowadzić tego rodzaju działalność na własny rachunek, bowiem zleceń nigdy im nie braknie.

Trenerzy mniej znani lub jeszcze nie znani w ogóle mogą świadczyć usługi w ramach współpracy z firmami szkoleniowymi. Dla dobrych trenerów pracy zawsze jest wystarczająca ilość. Kryzys gospodarczy wbrew pozorom powoduje wzrost zainteresowania szkoleniami, ponieważ duża część pracowników jest zmuszona do zmiany branży i zatrudnienia. W związku z tym rodzi się potrzeba przeszkolenia ich na nowych stanowiskach. Zainteresowanie  dokształcaniem  rośnie również dzięki szkoleniom dofinansowanym ze środków EFS. Ponieważ pieniędzy unijnych przeznaczonych na ten cel napływa do Polski bardzo dużo i ma ich być jeszcze więcej, popyt na trenerów na pewno wzrośnie.

Zawód ten, choć bardzo opłacalny, jest ciężki i wyczerpujący emocjonalnie. Od kandydata wymaga szczególnych predyspozycji. Musi to być osoba otwarta i lubiąca ludzi, posiadająca olbrzymią wiedzę oraz umiejąca ją przekazać. W czasie szkolenia trener powinien zaciekawić uczestników,  zmotywować ich do aktywnego udziału oraz dać szansę na wykorzystanie w praktyce zdobytych umiejętności. Kandydat na trenera musi mieć też pewne cechy dobrego handlowca, aby móc sprzedać swoje usługi na rynku. Wielkie znaczenie ma też doświadczenie w branży, w której dany trener chce szkolić innych. Sama wiedza teoretyczna może nie wystarczyć.

Praca trenera bardzo angażuje emocjonalnie, jednak jest bardzo satysfakcjonująca, pozwala na ciągły rozwój i kontakt z ludźmi. Podstawy do wykonywania tego zawodu można nabyć na szkoleniach i kursach organizowanych przez firmy i instytucje kształcące trenerów. Mogą skorzystać z nich absolwenci, osoby dopiero zaczynające swoją ścieżkę w karierze trenera oraz doświadczeni trenerzy.

Chcąc podnosić swoje kwalifikacje, rozwijać się w pracy i awansować, udajemy się na różnego rodzaju szkolenia. Robimy to po to, aby zdobytą wiedzę wykorzystywać później w praktyce. Szkolenie powinno wzmocnić cały zespół. Uczymy się, jak ze sobą rozmawiać, jak rozmawiać z klientem i z kierownikiem. Poznajemy wiele metod usprawniania pracy oraz organizacji czasu. Praca po szkoleniu powinna przebiegać sprawniej, komunikacja ma zostać ulepszona. Czy jednak zawsze tak jest? Czy szkolenie rzeczywiście znacząco usprawnia pracę w firmie?

Kiedy wracamy ze szkolenia wydaje nam się, że wszystkie poznane na nim techniki od razu zastosujemy w działaniu. Jesteśmy pewni, że od tej pory nasza praca będzie przebiegała o wiele wydajniej. Cały zespół jest pewien, że poznane na szkoleniu metody bardzo łatwo jest wdrożyć w życie. W praktyce okazuje się, że początkowy zapał bardzo szybko mija, ponieważ nie potrafimy zastosować zdobytych wiadomości, boimy się to robić lub po prostu nam to nie wychodzi. Czasem zwyczajnie brakuje ku temu możliwości. Sytuacje, poznane na szkoleniu, różniły się od tych, z którymi spotykamy się na co dzień. Nie wiemy wtedy, co robić dalej. Finalnie, okazuje się, że szkolenie nic nam nie dało, praca wygląda tak samo, jak przed szkoleniem.

Co możemy zrobić, aby ze szkolenia pozostało nam coś więcej, jak tylko dyplom i gratulacje prowadzącego? Najważniejsze to nie oczekiwać po takim szkoleniu zbyt wiele. Nie starajmy się zapamiętać wszystkiego; zastanówmy się, które umiejętności rzeczywiście mogą się nam przydać w pracy. Po skończonym szkoleniu zabierzmy się zwyczajnie za wykonywanie codziennych czynności, pamiętając jednocześnie o zdobytych niedawno informacjach. Wybierzmy metodę małych kroczków. Nie jesteśmy w stanie wdrożyć w życie wszystkich zdobytych umiejętności. Wokół swojego stanowiska pracy możemy poprzyklejać małe karteczki, zawierające instrukcje i przypomnienia. Jeśli nie dajemy sobie z czymś rady, po prostu to zostawmy, może się bowiem okazać, że dana metoda w naszym przypadku się nie sprawdza.

Niekiedy zdarza się, że pomimo naszych usilnych starań, szkoleniowe metody się nie sprawdzają. Oznacza to, że wiadomości zdobyte na kursie były niewystarczające lub nie jesteśmy w stanie zastosować ich w praktyce. Wiele osób w takim przypadku poddaje się twierdząc, że wszelkiego rodzaju szkolenia to strata czasu. Jednak współpraca z firmą szkoleniową nie kończą się wraz z zakończeniem kursu. W razie jakichkolwiek wątpliwości i trudności zawsze możemy się kontaktować z tymi, których rady mamy zamiar zastosować. Często wystarczy rozmowa telefoniczna i wyjaśnienie, poinstruowanie pracowników oraz kierowników. W innych przypadkach można zorganizować dodatkowe szkolenie, prowadzone w inny sposób, niż poprzednie.

Dla wielu osób szkolenia organizowane przez pracodawców dają tylko chwilowe poczucie zmiany, jaka może się z pomocą kursu dokonać. Nie należy jednak dopuścić do tego, aby poszło ono na marne. Nie trzeba od razu stosować się do wszystkich zaleceń, gdyż jest to po prostu niemożliwe. Można natomiast wykorzystać podczas pracy tę część rad, które ułatwią nam życie. W razie jakichkolwiek pytań należy zgłosić się do osoby, która szkolenie przeprowadzała.